دستي بر دعا براي آن غايب از نظر

اي پادشه خوبان داد از غم تنهايي

دل بي تو به جان آمد وقت است كه بازآيي

هنگام تولد امام مهدي (عج) جز چند نفر از نزديكان يا شاگردان و اصحاب خاص امام حسن عسكري (ع) كسي از اين موضوع خبر نداشت وعلت مخفي داشتن ولادت ايشان اين بود كه خلفاي عباسي از طريق رواياتي كه از پيامبر(ص) و ائمه طاهرين (ع) نقل شده بود, مي دانستند كه دوازدهمين امام همان مهدي (عج) است كه زمين را پر از عدل و داد
مي كند, دژهاي گمراهي و فساد را درهم مي كوبد, دولت جباران راسرنگون مي سازد, طاغوتيان را به قتل مي رساند و خود امير مشرق و مغرب جهان مي شود.
پيامبر عزيز اسلام (ص )مي فرمايد: « خوشا به حال كسي كه مهدي (عج )را ديدار كند خوشا به حال كسي كه او را دوست دارد و خوشا به حال كسي كه قائل به امامت وي باشد. » يكي از دشوارترين كارهايي كه امام حسن عسكري عليه السلام مي بايست در آن زمان انجام مي داد, اين بود كه اذهان رابراي مساله غيبت آماده كنند و زمينه غيبت فرزند گرامي خويش را فراهم آورد. مسئله غيبت چيزي نبود كه بتواند به سادگي در اذهان مردم ريشه
كند لذا اين امام بزرگوار با تلاش و كوشش و برنامه ريزي توانست اين مشكل را برطرف و موضوع دوران غيبت را روشن كند. در هرصورت ,آن امام بزرگوار در طول شش سال امامت به بهترين نحو راهنماي حق شد و نور هدايت را برقلبهاي مشتاق تاباند و
هشتم ربيع الاول سال 260 هجري قمري هنگامي كه بيش از 29 سال نداشت به شهادت رسيد و خورشيد هدايت از وجود مبارك فرزند پاكش حضرت مهدي (عج) طلوع كرد خورشيدي كه هم اكنون مانيز از تابش نورش در پس پرده غيبت بهره مي بريم.
از « ابوالاديان, » خادم امام حسن عسكري (ع )نقل شده است كه پس از وفات امام و تكفين ايشان, « جعفر » برادر كذاب امام عسكري خواست برجنازه برادر نمازگزارد ناگهان كودكي با چهره اي گندمگون و مويي مجعد و كوتاه و دندانهايي كه ميانشان فاصله بود پيش آمد و
رداي جعفر را كشيد و گفت: « اي عمو كنار برو, من براي نمازگزاردن بر پدرم از توشايسته ترم. آن كودك امام دوازدهم حضرت مهدي (عج ) بود. »
بيش از صد آيه از قرآن كريم به مصلح كل, حضرت بقيه الله ارواحنافداه تفسير و تاويل شده است كه علامه بزرگوارملامحمد باقر مجلسي در دايره المعارف بزرگ شيعه (بحار الانوار) 70 آيه را به استناد احاديث رسيده از اهل بيت عصمت وطهارت (ع) در باره يكتا
بازمانده از حجتهاي حضرت احديت نقل كرده است. همچنين برخي از بزرگان كتابهايي در اين زمينه به رشته تحرير درآورده اند كه از آن جمله كتاب « المحجه فيما نزل في القائم » (عج ) تاليف محدث بزرگ سيدهاشم بحراني است كه 120 آيه از آيات
قرآني رادر بر مي گيرد و به استناد احاديث رسيده از معصومان (ع) به ظهور مهدي (عج) تفسير شده است. از جمله آن آيات , « بقيه الله خيرلكم ان كنتم مومنين » (هود 86 )
است. « ان الارض يرثها عبادي الصالحون » (انبيا 15 ) اين زمين را
بندگان شايسته من به ميراث خواهند برد. حضرت صاحب الزمان (عج) از هنگام آغاز غيبت كبري تاكنون منتظر فرارسيدن لحظه اي هستند كه خداوند به ايشان اجازه فرج دهد.
آن حضرت نيزهمانند ديگر مومنان فرج نزديك خويش را خواستار است. ما نيز دست به دعا برمي داريم و دعاي فرج را زمزمه مي كنيم