انتظار مهدي ال محمد عليه السلام . مكتب تلاش و پويايي

 

 

   منبع :پایگاه اطلاع رسانی حوزه

       يكي‌ از خواسته‌ها و تمايلات‌ رواني‌ انسان‌، اميد و آرزو به‌ آينده‌ است‌ و هر فردي‌ در انتظار بهروزي‌ و آينده‌اي‌ روشن‌ و درخشان‌ است‌ و همانطوري‌ كه‌ غريزه‌ جنسي‌ ،شهوت‌ ،حب‌ و بغض‌ براساس‌ فطرت‌ بنا شده‌ و هيچيك‌ از اين‌ غرايز بيهوده‌ و عبث‌ آفريده‌ نشده‌اند ،اميد بستن‌ به‌ آينده‌ و در آرزوي‌ روزي‌ بهتر بودن‌ نيز بيهوده‌ نيست‌ و براساس‌ هدف‌ و انگيزه‌ خاصي‌ پديد آمده‌ است‌ و اختصاص‌ به‌ ملت‌ و قوم‌ خاصي‌ ندارد ،بلكه‌ تمام‌ مردم‌ دنيا انتظار دارند و در جستجوي‌ زندگي‌ بهتر و سعادت‌ و خوشبختي‌اند. اين‌ موضوع‌ به‌ عنوان‌ يك‌ اصل‌ رواني‌ در ميان‌ همه‌ انسان‌ها و ملت‌هاي‌ دنيا وجود دارد و انكارناپذير است‌ .

                 دين‌ مبين‌ اسلام‌ ،غرايز فطري‌ بشر را رهبري‌ نموده‌ و در مسير خاصي‌ هدايت‌ مي‌كند تا در طريق‌ كمال‌ الهي‌ حركت‌ كرده‌ و از خطر سقوط‌ در منجلاب‌ گناه‌ و تباهي‌ در امان‌ بمانند. لذا پديده‌ انتظار و اميد به‌ آينده‌اي‌ بهتر كه‌ همواره‌ موجب‌ رشد و پويايي‌ انسان‌ است‌ همواره‌ مورد توصيه‌ و تشويق‌ آيين‌ حياتبخش‌ اسلام‌ بوده‌ و به‌ همة‌ پيروان‌ خويش‌ و رهروان‌ راه‌ حق‌ و عدالت‌ سفارش‌ مي‌كند كه‌ بهروزي‌ و سعادت‌ و سربلندي‌ انسان‌ها فقط‌ در ساية‌ حكومت‌ عدالت‌ گستر اسلامي‌ و رهبري‌ نجات‌ بخش‌ بشريت‌ تحقق‌ مي‌يابد .

                 بنابراين‌ مكتب‌ انتظار فرج‌ و به‌ اميد حكومت‌ عدل‌ و داد بودن‌ ،مكتبي‌ انسان‌ ساز و حركت‌ آفرين‌ در فرا راه‌ بشر مي‌باشد و آنان‌ كه‌ مكتب‌ انتظار را به‌ عنوان‌ مكتب‌ سكوت‌ و خمودگي‌ و ايستادگي‌ مي‌پندارند ،معناي‌ واقعي‌ انتظار فرج‌ را به‌ خوبي‌ نشناخته‌ و به‌ عمق‌ آن‌ پي‌ نبرده‌اند .

                 در قرآن‌ كريم‌ آيات‌ متعددي‌ وجود دارد كه‌ انسان‌ را به‌ آينده‌ نويد مي‌دهد و اميدوار مي‌سازد .

                 برخي‌ از اين‌ آيات‌ عبارتند از :

                 «هو الذي‌ ارسل‌ رسوله‌ بالهدي‌ و دين‌ الحق‌ ليظهره‌ علي‌ الدين‌ كله‌ و كفي‌ بالله‌ شهيداً »

                 «او خدايي‌ است‌ كه‌ پيامبرش‌ را با هدايت‌ و دين‌ حق‌ فرستاده‌ است‌ تا آن‌ را بر همه‌ اديان‌ پيروز گرداندو بر حقيقت‌ اين‌ سخن‌ گواهي‌ خدا كافي‌ است‌».

                 بدون‌ ترديد از اهداف‌ مهم‌ قيام‌ حضرت‌ مهدي‌ (عج‌) ،مبارزه‌ با فساد و گسترش‌ عدل‌ و داد در پهنه‌ زمين‌ است‌. او مي‌آيد تا منكرات‌ را از صحنه‌ گيتي‌ برطرف‌ سازد.

                 او مي‌آيد تا ظلم‌ و ستم‌ را ريشه‌ كن‌ كند و انقلاب‌ عظيمي‌ برپا نمايد. احتمال‌ قيام‌ و انقلاب‌ وي‌ در هر لحظه‌اي‌ ممكن‌ است‌ و قيام‌ او تصادفي‌ نيست‌ ؛ يعني‌ علمي‌ دارد كه‌ مافوق‌ همة‌ علم‌هاست‌ و قدرتي‌ دارد كه‌ بالاتر از همه‌ قدرتهاست‌ و پيروان‌ او نيز بايد در انقلاب‌ او سهم‌ ارزنده‌اي‌ داشته‌ باشند و خويشتن‌ را با سلاح‌ علم‌ و آگاهي‌ توأم‌ با تقوي‌ و پاكدامني‌ مجهز سازند .

                 منتظران‌ آن‌ حضرت‌ به‌ گونه‌اي‌ رفتار خواهند كرد كه‌ لياقت‌ و شايستگي‌ در ركاب‌ وي‌ بودن‌ و درك‌ كردن‌ محضر آن‌ وجود نازنين‌ را به‌ اثبات‌ برسانند و انتظار در كليه‌ ابعاد زندگي‌ و حيات‌ آنان‌ نقش‌ سازنده‌اي‌ دارد.

                 كسي‌ كه‌ منتظر پاكي‌ است‌، معقول‌ نيست‌ خودش‌ آلوده‌ و پليد باشد ؛ منتظر حقيقي‌ ،قلب‌ ،روان‌ و اعمال‌ و كردارش‌ بر اعتقادش‌ گواهي‌ مي‌دهد و رهرو راستين‌ او خواهد بود .

                 بنابراين‌ نحوه‌ ظهور آن‌ حضرت‌ و هدف‌ و برنامه‌اش‌ معلوم‌ است‌ .

                 چنانكه‌ در حديث‌ بحار آمده‌ است‌:«كسي‌ كه‌ در حال‌ انتظار امام‌ عصر (عج‌) از دنيا برود همانند كسي‌ است‌ كه‌ با امام‌ قائم‌ (عج‌) در خيمه‌اش‌ همنشين‌ شده‌ است‌. بلكه‌ به‌ مثابه‌ فردي‌ است‌ كه‌ در ركاب‌ رسول‌ خدا شمشير زده‌ است‌.»

                 در بعضي‌ از روايات‌ اسلامي‌ ،موضوع‌ انتظار با صبر و مقاومت‌ توأم‌ شده‌ است‌ و نشانگر اين‌ است‌ كه‌ منتظران‌ فرج‌ امام‌ عصر(عج‌) در دوران‌ غيبت‌ كبري‌ ،بايستي‌ مقاوم‌ و صبور باشند و از  اين‌ روايات‌ استفاده‌ مي‌شود كه‌ انتظار عامل‌ حركت‌ ،تلاش‌ و مقاومت‌ در مقابل‌ كجي‌ها ،پلشتي‌ها و ظلم‌ها و بي‌عدالتي‌هاست‌. منتظر واقعي‌ كسي‌ است‌ كه‌ به‌ پيروي‌ از مصلح‌ عدالت‌ گستر جهاني‌ ،با ظلم‌ و ستم‌ مبارزه‌ مي‌كند و در انقلاب‌ جهاني‌ او سهمي‌ دارد.

                 همان‌ طوري‌ كه‌ قبلاً نيز اشاره‌ شد ،انتظار پديده‌اي‌ است‌ كه‌ انسان‌ را به‌ آينده‌اي‌ تابناك‌ اميدوار مي‌سازد و منتظر واقعي‌ كسي‌ است‌ كه‌ به‌ راه‌ و رسم‌ و ظهور امام‌ عصر (عج‌) ايمان‌ و اعتقاد داشته‌ باشد .

                 بنابراين‌ يكي‌ از صفات‌ برجستة‌ منتظر امام‌ اين‌ است‌ كه‌ به‌ آن‌ حضرت‌ معتقد مي‌باشد و پيوسته‌ ظهورش‌ را انتظار مي‌كشد. در غير اين‌ صورت‌ انتظار او معنا و مفهومي‌ ندارد.

                 انتظار در مقابل‌ محافظه‌ كاري‌ است‌. اصولاً كسي‌ كه‌ محافظه‌ كار مي‌باشد، خواهان‌ حفظ‌ وضع‌ موجود است‌ و دوست‌ دارد وضعيت‌ موجود هرچه‌ هست‌ محفوظ‌ بماند .ولي‌ منتظر مصلح‌ جهاني‌ اين‌ چنين‌ نيست‌ ،بلكه‌ در حال‌ تلاش‌ و پويايي‌ است‌ تا خود و اجتماع‌ و تمامي‌ جهان‌ را هر چه‌ بيشتر به‌ وضع‌ مطلوب‌ برساند .