مومن
در زمان
نزديكی ظهور
آنچه
از روايات و
آيات
استفاده مي
شود اينست كه
مومن در تمام
زمانها در
اقليت بوده
است كما
اينكه قرآن
مي فرمايد “اكثرهم
لايؤمنون ـ
اكثرهم
لايشعرون “
اما در زمان
نزديك ظهور
مومن واقعي
بسيار كم مي
شود .
قال رسول
الله (ص ) :
لا تذهب
الدنيا حتي
يذوب قلب
المومن و
لاتذهب
الدنيا حتي
يكون المومن
لذل من شاﺓٍ
[1]
دنيا به
پايان نمي
رسد مگر
اينكه قلب
مومن آب مي
شود و مگر
اينكه مومن
در جامعه از
گوسفند ذليل
تر و خوارتر
مي شود .
قال رسول
الله(ص) :
روزي مي
آيد كه لاشه
الاغ را
ببينيد بر
ايشان خيلي
بهتر است از
اينكه مومني
آنها را امر
به معروف و
نهي از منكر
كند .
قال
العسگري (ع):
....المومن
بينهم محقروالفاسق
بينهم موقر
[2]
مومن
در آن زمان
حقير و كوچك
است ولي فاسق
و گناهكار
در
آن زمان
داراي وقار و
شخصيت و مقام
است .
قال رسول
الله (ص) :
يأتي علي
الناس زمان
الصابر علي
دينه مثل
القابض علي
الجمرﺓبكفر
[3]
روزي مي
آيد كه
ديندار بودن
مانند آنست
كه مقداري
آتش در دست
نگهداري
قال
رسول الله (ص)
و الذي
بعثني
بالحق
نبياُان
الثابتين
علي القول و
كمال الدين
به في زمان
غيبﺔلاعز من
الكبريت
الاحمر