واقعه آرماگدون

 

 

 

منبع :پایگاه اطلاع رسانی حوزه

يادداشت مترجم: كلمه «Armageddon» يا آنگونه كه در اصل مقاله اي كه خواهيد خواند آمده است «هََرمَجِدّون» واژه اي است اصلا يوناني كه بنا به تعريف واژه نامه هاي آمريكايي همچون فرهنگ «وبستر» به معني نبرد نهايي حق و باطل در آخرالزمان است. همچنين اين واژه نام شهري است در منطقه عمومي شام كه بنا به آنچه در باب شانزدهم مكاشفات يوحنا، در عهد جديد امده است، جنگي عظيم در انجا رخ مي دهد و مرحله حاضر از زندگي بشر در آن زمان پايان مي يابد. به عبارتي نبرد مذكور مقدمه تحولي بزرگ است كه سرنوشت نهايي آدمي بر روي كره زمين به آن بستگي دارد. دكتر عبدالكريم زيبدي نويسنده مقاله اي كه ترجمه آن در پي خواهد آمد، در نوشته كوتاه خود به بررسي اعتقاد غربيان به اين حادثه پرداخته و به طور خلاصه از رابطه اين واقعه با حادثه عظيم ظهور مهدي آل محمد، صلوات الله عليهم اجمعين، پرده برداشته است. اين مقاله گرچه در برخي موارد حاوي تحليلي سطحي است، اما در عين حال نكات مهمي را در خود دارد كه در شرايط سياسي كنوني منطقه قابل اهمال نيست.

حادثه شريف ظهور، حادثه اي بزرگ است و قدرتهاي بزرگ جهان، سياست خارجي خود را بر مبناي حوادثي كه پيش از آن رخ مي دهد جهت داده و نقشه هاي نظامي خود را به شكلي سامان داده اند كه آمادگيهاي لازم براي اين حادثه در آن ملحوظ باشد. اين در حالي است كه مؤسسات ديني و رسانه هاي اين دولتها نيز، مردم خود را براي پيشباز اين حادثه آماده مي سازند.

اين مؤسسات ديني به همراه رسانه هاي ديداري و شنيداري اين دولتها، از سالهاي دهه هشتاد ميلادي مردم خود را به ايمان جمعي به وقوع حادثه اي بزرگ در سرزمين شام كه به نبردي هسته اي خواهد انجاميد توجه داده اند. اين مؤسسات پيوسته مردم خود را به ايمان به اين نكته فرا مي خوانند كه بزودي لشكري از دشمنان مسيح كه بدنه اصلي آن از ميليونها نظامي تشكيل يافته، از عراق حركت مي كند و پس از گذشتن از رود فرات – كه در آن زمان به خشكي گراييده است – به سوي قدس رهسپار مي شود. اما نيروهاي مؤمن به مسيح راه اين لشكر را سد كرده و همگي در «آرماگدون» با يكديگر برخورد خواهند كرد و در اين مكان است كه درگيري اتفاق خواهد افتاد. صخره ها، ذوب مي شوند ... ديوارها بر زمين فرو مي غلتند ... پوست تن انسانها در حاليكه ايستاده اند ذوب شده و ميليونها نفر از بين مي روند ... و اين نبردي نهايي و هسته اي است ... سپس مسيح براي بار دوم از جايگاه بلند خود بر زمين فرود مي آيد ... و پس از چندي زمام رهبري جهان را در دست گرفته  و صلح جهاني را برقرار مي كند ... او دولت صلح را بر زمين نو و زير آسماني تازه بنا مي كند ... و اين مهم را از مركز فرماندهي خود در قدس عملي مي سازد.

يك بررسي انجام گرفته از سوي مؤسسه «تلسن » كه در اكتبر سال 1985 م. به نشر رسيده است، نشان مي دهد كه در حال حاضر 61 ميليون آمريكائي در انتظار واقعه آرماگدون گوش خوابانده اند و اين در حالي است كه ذكر مؤسسات ديني و ايستگاههاي راديو تلويزيوني كه به اين مهم پرداخته اند، در اين مجال كوتاه ميسر نيست.

مؤسسات ديني آمريكائي اين نكته را روشن ساخته اند كه سپاهي كه از عراق به سوي قدس رهسپار خواهد شد، بنا به پيشگوئي حرقيال (فصل 38 و 39 ) از نظامياني از عراق، ايران، ليبي، سودان و قفقاز در جنوب روسيه تشكيل مي شوند. دانستن اين موضوع ما را در تحليل سياست خارجي دولتهاي آمريكائي و اروپائي درباره مردم كشورهاي ياد شده مدد مي دهد. مدارس انجيلي در آمريكا بر پايه اين تحليل كه واقعه آرماگدون تنها حادثه اي است كه بازگشت دوباره مسيح را به زمين ممكن مي سازد ... و اين واقعه اي بسيار نزديك است به تبليغ اين ديدگاه پرداخته اند.

آرماگدوني كه اين عده از آن سخن مي گويند همان حادثه عظيمي است كه پيش از ظهور مهدي، عليه السلام، رخ خواهد داد، همان حادثه بزرگي كه ائمه ما، عليهم السلام، نام « قرقيسيا » را بر آن اطلاق كرده اند. ائمه ما علهيم السلام از اين نكته خبر داده اند كه ميليونها نظامي از آمريكا، اروپا، روسيه، تركيه، مصر، و دول مغرب عربي به اضافه سربازاني از سرزمين شام شامل كشورهاي سوريه، اردن، لبنان، فلسطين و اسراييل همگي در ناحيه اي در اين محدوده تحت عنوان « قرقيسيا » با يكديگر برخورد كرده و پس از حصول درگيري، اين سفياني است كه در پس آنكه همگي را چونان كشتزاري درو شده در هم مي كوبد از صحنه نبرد پيروز بيرون مي آيد. در صحيحه ميسر از امام باقر، عليه السلام، نقل است كه فرمود: « اي ميسر! از اينجا تا قرقيسيا چقدر راه است؟ » عرض كردم: « همين نزديكيها در ساحل فرات قرار دارد. » پس فرمودند: « اما در اين ناحيه واقعه اي اتفاق خواهد افتاد كه از زماني كه خداوند متعال آسمانها و زمين را آفريده بي سابقه بوده، چنانكه تا وقتي آسمانها و زمين بر پا هستند هم واقعه اي همچون آن اتفاق نخواهد افتاد … سفره اي است كه درندگان زمين و پرندگان آسمان از آن سير مي شوند.»

امثال اين روايات از امام صادق عليه السلام، و ساير ائمه نقل شده است.

حادثه « قرقيسيا » همان حادثه بزرگي است كه پيش از ظهور حضرت حجه بن الحسن العسكري عليهما السلام، رخ مي دهد و از آنجا كه اين حادثه به سفياني ارتباط دارد و سفياني از علايم حتمي ظهور امام زمان عليه السلام، است وقوع اين حادثه حتمي است، چه، امام مهدي پس از حادثه قرقيسيا با سفياني برخورد خواهد كرد( و پس از شكستهاي سفياني فرو رفتن سپاه او ما بين مكه و مدينه ) براي ديدار با مسيح، عليه السلام، رهسپار قدس خواهد شد.

(به هر تقدير ) زمان بسرعت مي گذرد و حوادث سياسي، اقتصادي و اجتماعي به همراه نشانه هاي طبيعي همگي به نزديك بودن اين حادثه عظيم اشعار دارند و اين در حالي است كه نه خود و نه فرزندانمان را براي آن آماده نكرده ايم. آماده ساختن نسل آينده از جوانان و مردان در سطوح مختلف رواني، عقلي و بدني به منظور پيشباز از حادثه شريف ظهور قائم آل محمد، عليهم السلام، امري بي نهايت مهم است.

بي گمان ايمان يك نفر به يك قضيه و پافشاري و ايمان او به لزوم و كرسي نشاندن آن، عهده دار به كرسي نشستن آن قضيه خواهد بود و اين نكته اي است كه همه روانشناسان به آن قائل هستند. اينك اگر يك نفر مي تواند آنچه را بر آن پا فشرده به كرسي تحقق بنشاند، در صورتي كه مجموعه اي از افراد گرد هم جمع شوند و توان فكري خود را در زمينه اي خاص به كار گيرند و به لزوم تحقق قضيه اي معين ايمان داشته باشند، چه خواهد شد؟! روانشناسان در پاسخ مي گويند: اگر چنين مجموعه اي از افراد تشكيل شود، بي ترديد قادر خواهند بود در طبيعت و در انچه پيرامون آنهاست اثر گذاشته و بستري مناسب براي تحقق آن قضيه فراهم آورند.

مؤسسات ديني انجيلي آمريكا و اروپا آنچه را روانشناسان گفته اند در قضيه بازگشت دوباره مسيح به زمين پس از حادثه آرماگدون به كار بسته به اين گفته قائل اند كه بي گمان امكان تحقق هر نوع پيشگويي در وهله نخست به ايمان مردم به آن و به پافشاري شان بر ضرورت به كرسي نشستن ان و همچنين به شمار نفرات آنها و شمار نفرات كساني بستگي دارد كه رهبري كاروان تبليغاتي به راه افتاده  براي تحقق بخشيدن به آن پيشگوئي را بر عهده دارند.

( گذشته از مسيحيان ) ما مسلمين هم به مسأله بزرگي مواجه هستيم كه پيامبر ما محمد، صلي الله عليه و آله، و اهل بيت آن حضرت، عليهم السلام، از آن به ما خبر داده اند. اين مسأله پيشگوئي صادقانه اي است كه پاك شدن زمين از انواع ستمها و گرفتاريها و برپايي اسلام در ربع مسكون آن بدان بستگي دارد. پس سزاوار است كه ما و فرزندانمان به خود آييم و ايمانمان را به ظهور قائم آل محمد عمق بيشتري بخشيده و پافشاري مان را بر لزوم تعجيل ظهور آن حضرت و نزديك شدن وقوع آن ژرفا دهيم و چنانكه سزاوار است شمار كساني را كه به اين مسأله ايمان دارند و براي پيشباز اين ظهور شريف و حوادث پيش از آن آمادگي دارند فزوني ببخشيم. نكات زير پيشنهادهايي است براي وصول به اين اهداف:

1 – اينكه تنها يكبار در سال و آن هم در جشن ميلاد به حضرت حجت توجه مي شود، كافي نيست.

2 – تلاش در جهت فراهم آوردن برنامه هاي هفتگي يا دو هفته يكبار شامل نشستها و مصاحبه ها درباره قضيه امام مهدي، عليه السلام، ظهور شريف آن حضرت و آنچه پيش از آن رخ خواهد داد.

3 – دعوت از دانشمندان و صاحبان انديشه براي نگارش مقالاتي پيرامون اين قضيه در روزنامه ها، مجلات و نشريات داخلي.

4 – استفاده از يك كانال فعال ماهواره اي براي برگزاري نشستها و مصاحبه ها روزانه و هفتگي به منظور ژرفا بخشيدن به ايمان نسل حاضر به ظهور قائم آل محمد و آماده ساختن آنها براي پيشتاز حادثه ظهور.

5 – بستن بيعتهاي دسته جمعي در دسته هاي مختلف كه طي آن مردم با امام و رهبر خود حجه بن الحسن، عليه السلام، بر سر كمك به آن حضرت و پيوستن به اردوگاه ايشان، پس از آگاهي از ظهورشان بيعت مي كنند. اين بيعتها در مناسبتهاي مختلف بسته مي شود، همچنين مناسبات اداي عمره و حج، ماه محرم، پانزدهم شعبان و ساير مناسبتهاي مربوط به معصومين، عليهم السلام.

6 – بستن بيعت عمومي با حضرت حجت در همه مناطق شيعه نشين و تعيين يك روز بخصوص براي آن در سال، بطوري كه اين بيعت با محتوايي يكسان و در ساعتي واحد ادا شود.

7 – تلاش به منظور فزوني بخشيدن به شمار مبلغان كه نزديك بودن ظهور حضرت حجت را تبليغ كند و همچنيني فزوني بخشيدن به شمار كساني كه به اين مسأله ايمان دارند همراه با جهت دادن توان فكري انها در اين راستا.

ديگران مجدانه به منظور ظهور مسيح تلاش مي كنند و من از اين مي ترسم كه زمان از ما پيشي بگيرد و ناگهان با آن حادثه عظيم روبرو شويم و نتوانيم كاري انجام دهيم و از كساني باشيم كه اين فرموده خداوند متعال بر آنان منطبق است.

و لوتري اذا فرعوا فلا فوت، و اخذوا من مكان قريب * و قالوا امنا بهي اني لهم التناوش من مكان بعيد.

اگر ببيني، انگاه كه سخت بترسيد و رهاييشان نباشد و از مكاني نزديك گرفتارشان سازد. گويند: اينك به رسول ايمان آورديم. اما از آن جاي دور چسان به آن دست يابند.