|
مادران
آينده
بخوانند! « اول
پيشرفت و
ترقي در كار و
زندگي، بعد
بچه دار شدن»
اين شعاري
است كه بيشتر
زنان آن را
سرلوحه
زندگي خود
قرار مي دهند.
در سال گذشته
ميلادي حدود 50
هزار مورد
بارداري
بالاي سن 35
سال و 10 هزار
مورد بالاي 40
سال ديده شده
است. بايد به
اين نكته
توجه داشت كه
افزايش سن
بارداري
خطراتي براي
مادر و بچه به
همراه خواهد
داشت. خطرات
دوران
بارداري
مانند
ديابت،
افزايش فشار
خود و مشكلات
عروقي در هر
سني براي
زنان وجود
دارد كه
البته اين
مشكلات در
زنان پا به سن
گذاشته كه
سابقه چنين
بيماري هايي
را داشته
اند، بيشتر
به چشم مي
خورد .
بارداري
زنان بالاي 35
سال خطر
ابتلا به
فشار خون
بالا را
افزايش مي
دهد. با اين
حال معاينه و
مراقبت مرتب
زنان مي
تواند باعث
تشخيص سريع
بيماري و
درمان آن شود.
زنان بالاي 35
سال در صورت
بارداري
بيشتر از روش
سزارين
استفاده مي
كنند كه چنين
عملي درص
تولدهاي
زودرس و تولد
فرزندان
ناقص را
افزايش مي
دهد؛ اما با
وجود چنين
خطراتي از
نقطه نظر
پزشكي هيچ
دليلي وجود
ندارد كه
زنان در سنين
بالاي 35 سال
باردار
نشوند. يكي از خطرات باراداري در سنين بالا تولد فرزندان با سندرم داون است كه امكان تولد چنين كودكاني در بارداري هاي بالاي 35 سال يك به 385، در بارداري هاي بالاي 40 سال يك به 90 و در بالاي 45 سال يك به 30 است. زناني كه در سنين پايين تر از 30 سال باردار مي شوند، امكان تولد فرزندي مبتلا به سندرم داون در آنها يك به 700 بوده و در اين سنين نقصها و بيماري هاي ژنتيكي مانند “Spinabifida” يا بيماري دريچه هاي قلبي و تولد فرزنداني با قلب ناقص بندرت ديده مي شوند. البته بايد به اين نكته توجه داشت كه هر زني راضي به سقط فرزندش حتي با داشتن سندرم داون نيست؛ چون او به عنوان يك مادر همواره تابع احساسات خود بوده و در صورت چنين كاري تا مدتهاي زيادي از عذاب وجدان رنج خواهد برد. امروزه با بررسي و آزمايش مايع جنيني اين امكان فراهم شده تا از تولد فرزندان ناقص و مبتلا به نقص هاي ژنتيكي جلوگيري شود. براساس آمارهاي ارائه شده در كشورهاي صنعتي درصد چنين تولدهايي 5% تا يك درصد است. مادراني كه قصد دارند در سنين بالا باردار شوند، بيشتر موارد نسبت به توانايي خود در مورد نگهداري كودكشان و وظايف مادرشان نسبت به او دچار شك و ترديد هستند و از اين مساله هراس دارند كه البته درصد اين احساس در ميان زنان مختلف و متفاوت است. بررسي هاي نشان داده، زناني كه در سنين بالا بچه دار شده اند، بيشتر نسبت به موضوع شب بيداري و شير دادن به بچه خود كمتر احساس ناراحتي كرده و براحتي مي توانند برنامه روزانه زندگي خود را با برنامه نگهداري فرزندانشان هماهنگ سازند. از سوي ديگر اين مادران بيشتر خونسردتر، آرام تر و متين تر و از لحاظ رفتاري متعادل تر از مادران جوان تر هستند و بهتر مي دانند در زندگي چه مي خواهند. بسياري از اين مادران از لحاظ كاري تحت فشار قرار نمي گيرند و اين احساس آرامش را كاملا در محيط كاري و شغلي شان نمايان مي كنند. علاوه بر اين فرزندان به دنيا آمده براي مادرانشان خواستني تر و محبوب تر هستند كه موضوع پيامدهاي بدي نيز با خود دارد. والدين بيشتر توجه و مراقبت زباده از حد معمولي نسبت به كودك خود نشان مي دهند و در مورد تربيت كودكشان ادعاي كمالات و فضل مي كنند. اين رفتار باعث مي شد كه كودك منزوي و گوشه گير شود. به همين دليل بايد سن والدين به هنگام بچه دار شدن مورد بررسي و توجه قرار گيرد. اختلاف سني زياد ميان والدين و كودك مي تواند به وسعت اين مشكلات دامن زند. نكته قابل توجه ديگر اين است كه بسياري از مادراني كه در سنين بالا بچه دار مي شوند، نگران واكنش محيط اطراف خود و واكنش اجتماعي افراد نسبت به موضوع بارداري خود باشند. زنان همواره نسبت به موضوع مقبوليت حساس هستند. خانواده، دوستان ، همكاران، مادران جوان تر و مربيان نسبت به مادراني كه در سنين بالا بچه دار مي شوند، واكنش مثبتي نشان نمي دهند. علاوه بر اين بايد اين موضوع را هم مد نظر داشت كه به همان نسبت بالا رفتن سن مادر، كودك نيز رشد كرده و بزرگ مي شود. اين مساله مي تواند در آينده تاثير گذار باشد. با اين حال موضوع مقبوليت مادرانه كه در سنين بالا بچه دار مي شوند، در حال افزايش است. امروزه بسيار مي شنويم كه مثلا زني در سن 39 سالگي بچه دار شده؛ ولي كسي با شنيدن اين خبر مانند 10 يا 20 سال گذشته شوكه نمي شود |